Autorsko veče Maksima Lutovca na Ljetopisu

maksim lutovac i milan vujovic 2

Profesor, šahista, pisac, intelektualac... koji zbori tečno i umno, ne mistifikujući taj svoj izuzetan govornički dar-ovako je na autorskoj večeri u sklopu književnog segmenta Barskog ljetopisa predstavljen Maksim Lutovac, čuveni dugogodišnji direktor barske Gimnazije.

Novinar i književnik Milan Vujović, moderator večeri, kazao je da je prijatelj s Maksimom Lutovcem postao poslije mnogo godina pripravničkog staža, “prvo kao đak barske Gimnazije u kojoj je bio direktor, pa kao učesnik mnogih divnih šahovskih događaja u kojima je upravo on držao kormilo”.

“Tokom naših šetnji, od glavnog gradskog trga do ušća Željeznice u more, čuo sam bezbroj anegdota od svog prijatelja. Uvijek su to bile životne, zanimljive, nikad dvije iste, priče. Bio bih autor sjajne knjiga pripovijedaka da sam imao spisateljski nerv i snimao sve ono što je on tu, pod vedrim nebom, godinama besjedio. Maksim je umio lako, sa puno takta i šarma, uvijek u cilju neke plemenite misije, da okupi bivše gimnazijalce, dobre đake. Gimnazija je u njegovo vrijeme bila ponosna na nas, mi još više na nju”, istakao je Vujović koji je čitao Lutovčeve priče i pjesme.

Priču o tri gimnazije koje su obilježile njegov život- u rodnim Beranama, Kotoru i u Baru, Lutovac je počeo prisjećanjem na zavičaj “najljepši na svijetu”-Dapsiće kod Berana, odakle ga je sticaj životnih okolnosti odveo u Boku. Tamo se u Domu u Škaljarima upoznao sa šahom koji mu je postao nezaobilazan životni saputnik.

“Bilo je to vrijeme kada je sa nas 300 đaka radilo troje vaspitača”, prisjetio se Lutovac.

Tokom studija u Beogradu, od 500 kandidata, primljen je u devet novinara tada čuvenog “Sporta”, no, nije se otisnuo u novinarske vode, , “bila je to slučajna epizoda”. Vratio se u Berane, čija je Gimnazija tada bila jedna od šest u Crnoj Gori, pored Kotora, Nikšića, Cetinja, Titograda i Pljevalja.

“U ono vrijeme, ta gimnazija je dala najveći broj intelektualaca i umjetnika. Odatle sam , početkom sedamdesetih godina, otišao u Bar instiktom tragača za zlatom, jer je to tada bio mali grad”, kazao je Lutovac.

Maksim Lutovac je u Baru bio direktor Gimnazije punih 28 godina, a za svoj društveni angažman i dostignuća nagrađen je 1983. i najvećom opštinskom nagradom “24. novembar”. Prvak Crne Gore u šahu 1963. i nacionalni šahovski majstor, autor je knjiga „Šahovski vijenac“ koju je legendarni jugoslovenski šahista Svetozar Gligorić nazvao Biblijom šaha, “Sozina”, “Crno bijela polja”, „Vrtovi drevne igre“, “Balada o Vladimiru” i „Bar – grad feniks“. Njegova knjiga “Crnogorski šah E 4”, iz 1984. prva je štampana knjiga o crnogorskom šahu za pet vjekova, od “Oktoiha”.

auto klime bakovic 1

jedro opstina bar

allegra

Cerovo

turisticka organizacija bar

kalamper

stara carsija

vodovod bar

komunalno

regionalni vodovod novi

luka bar

AD Marina Logo

ave tours 2020

Klime Baković

djokic

morsko dobro

Logo MPF

tobar